Verslag dagtrip Utrecht

Het was weliswaar niet meer zo warm als de dagen ervoor, het was echter wel droog en ook de zon werd nog verwacht en dus begon onze dagtocht in ieder geval onder een goed gesternte. Het zou de voorbode zijn voor een mooie dag die echter van de organisatoren van deze reis nogal wat inventiviteit en aanpassingen vergde.

Woensdag 27 april is de datum van onze voorjaarstrip die zoals altijd begint in de Eemlaan in Zwolle waar de bussen van Blok Tours keurig op tijd verschenen. Naast vele bekende gezichten begroeten we dit keer ook een aantal nieuwe leden die onlangs de dienst hebben verlaten en direct de gelegenheid te baat hebben genomen om via dit doort reisjes toch nog het contact met hun oud-collega’s te onderhouden. En dat is ook het doel van deze dagtrips en het bestuur van Vepabez is dan ook verheugd met deze belangstelling.

Met een kleine vertraging vertrokken we rond 8.25 richting ons eerste reisdoel, de plaats Scherpenzeel in Gelderland. Gezien de afstand is deze keer gekozen om een deel van de tocht via de snelweg te rijden om vervolgens bij Harderwijk de toeristische binnenwegen op te zoeken. Tijdens de rit werd Rinze, de chauffeur naast wie ik de hele dag heb mogen zitten, opgebeld door de eigenaar van het restaurant die ons meedeelde dat de binnenstad van Scherpenzeel wegens werkzaamheden was afgesloten en daarom zou hij, kort voor Scherpenzeel ons opwachten met zijn auto om ons vervolgens via een andere route naar het restaurant te begeleiden. Via Ermelo, Putten en Voorthuizen bereikten we de plaats waar de eigenaar inderdaad op ons stond te wachten en achter hem aan rijdend bereikten we onze eerste stop van deze dag. hier wacht de kofiie en een gebakje. Wat wil een mens nog meer…….

Na twee koppen koffie en voor diegenen die daar aan toe waren, een sanitaire stop, werd het tijd om de bus weer op te zoeken voor onze volgende bestemming, het prachtige kasteel “de Haar”gelegen in het plaatsje Haarzuilens.  Omdat de tocht naar Scherpenzeel, mede door de omleiding iets langer had geduurd dan gepland heb ik op verzoek van de chauffeur telefonisch contact opgenomen met de informatiebalie van het kasteel om hen te zeggen dat we niet om 11.00 uur maar op z’n vroegst rond half twaalf zouden arriveren.  En hier wachtte ons een onaangename verrassing. Door een misverstand was de tijd waarop wij zouden arriveren niet om 11.00 uur maar reeds om 10.00 uur gepland. En daar was de rondleiding ook op afgestemd.  Na veel heen en weer gepraat hebben we hen zover gekregen dat ze akkoord gingen met het latere tijdstip al werd wel even gedreigd dat de rondleiding wellicht niet door kon gaan omdat een van de gidsen al weer weg was. Met de mededeling dat je 80 mensen niet het bos in kunt sturen en dat wij wel degelijk een rondleiding wensten hebben we het gesprek beeindigd.  Om tijd te besparen zouden we aan de achterkant van het kasteel uitstappen. Dit scheelt een eind lopen en daarmee ook tijd, echter…….. ook hier ging het mis.  Men was vergeten te vermelden dat deze route niet geschikt is voor bussen, hoger dan 3,40 m. Onze bus was 3,80 m. en dus zat er niets anders op dan toch maar naar de voorzijde van het kasteel te rijden. Rond 11.45 stonden Rinze en ik bij de receptie van het kasteel waar ons werd meegedeeld dat de rondleiding pas om 12.15 kon starten.  En daarmee kwam het tijdstip voor de lunch ook in gevaar. Gelukkig was hier veel te regelen en was de tijd voor de lunch ook ruim bemeten ( vijf kwartier) dus hier kon weer wat tijdwinst worden geboekt.
In overleg met het bestuur van Vepabez is ter plaatse besloten om de rondleiding iets in te korten, dit mede gezien de vele trappen die er moeten worden gelopen. De rondleiding is nu beperkt gebleven tot de begane grond, waar zich overigens wel de intereressantste zalen bevinden.
Omdat het kasteel nog steeds in gebruik is door de familie van Zuylen en alles in het kasteel hun eigendom is, wil de familie niet dat er foto’s worden gemaakt. De enige foto’s die ik heb kunnen en mogen maken zijn van het park en het gebouw zelf.

kasteel de Haar

Ondanks alle beslommeringen vond ik persoonlijk de rondleiding een van de hoogtepunten van de dag. Met name de manier waarop het kasteel begin vorige eeuw is gerestaureerd door de beroemde architect Pierre Cuypers (architect van o.a. het Rijksmuseum en het Centraal station van Amsterdam) is zeer indrukwekkend . Ook de gids deed zijn uiterste best om alles duidelijk uit te leggen, al was de groep veel groter dan normaal. Maar zoals gezegd, een van de gidsen was reeds naar huis gegaan omdat hij andere verplichtingen had.
Een bezoek aan de mooie tuinen van het kasteel zat er niet meer in, al hebben we een kleine indruk kunnen krijgen toen we terugwandelen naar de bussen. 
Rond half twee zat iedereen weer op zijn of haar plaats en vervolgden we onze reis naar ons lunchadres in Vleuten. Hier wachtte een uitgebreide broodmaaltijd met een kroket en storm, regen en onweer op de koop toe. Dat laatste was overigens in scene gezet maar toen Rinze en Willem plotseling met de paraplu op de eetzaal binnenkwam moet menigeen toch gedacht hebben wat ze nu weer boven het hoofd hing.  Gelukkig duurde de bui maar kort en zoals altijd komt er na regen………. inderdaad, zonneschijn.

 Nadat iedereen de hongerige maag had gevuld vervolgden we onze reis richting de Loosdrechtse plassen. De tocht voerde langs de Utrechtse Vecht, bekend om de vele statige huizen met hun al even mooie prieeltjes. Veel artiesten hebben hier hun domicilie gekozen en dat het niet bepaald behelpen is  als je met je gezicht op de televisie komt, blijkt wel uit de manier waarop deze mensen wonen.
Duidelijk was wel dat er zich hier geen huizen bevinden van gepensioneerde ambtenaren van de Belastingdienst.  Maar het zijn niet alleen particulieren die hier wonen, ook de bekende universiteit Nijenrode, waar veel economen hun bul behalen, kun je hier vinden.
We vervolgen de rit via Breukelen , Nieuwersluis (waar stoute soldaten destijds de dicipline weer werd bijgebracht) naar Loosdrecht waar onze chauffeurs hun kunnen konden tonen door de bus in een vrij nauwe straat achteruit een niet al te brede dam in te sturen. 

En dat is dan de startplaats van een rondvaart over de Loosdrechtse plassen en de Vecht.  Omdat de temperatuur niet erg hoog is, besluiten de meesten om een plek te zoeken binnen in de boot, een aantal kiezen toch voor het dek waar je een mooi uitzicht hebt over de fraaie natuur.  Maar binnen is het warm en gezellig, de bar is open en een consumptie is onderdeel van de trip. Tijdens de vaart van een klein uur krijgen we een mooi beeld van deze bekende plassen die niet voor niets worden beschermd door o.a. de vereniging voor natuurmonumenten.  Inmiddels begint de zon ook weer door te komen en steeds meer mensen wagen zich aan dek.  Ook hier vallen meteen de “kleine” huisjes op die hier zijn neergezet door rijke Nederlanders. 

hier woont geen oud-belastingdienst medewerker

 En waar sommigen het bordje “eigen weg” op het erf hebben staan, zie je hier heel vaak de aanduideling “eigen water” aan de kant van het water staan.  Na een klein uur varen behoort ook de bootreis weer tot het verleden en kunnen we ons gaan opmaken voor het laatste deel van onze dagtrip, en zeker niet het onbelangrijkste, namelijk het diner.  Hiervoor moeten we nog wel even een stukje rijden. We gaan dineren in “de Ruggestee” in Hoenderloo.
Om tijd te besparen wordt ook deze keer gekozen om een deel van het traject via de snelweg af te leggen, al is het begrip “snelweg” wel erg relatief. Nauwelijks de weg opgedraaid zien we alleen maar remlichten en voor we het weten sluiten we aan in een lange file.  Gelukkig duurt deze niet al te lang en precies op tijd arriveren we in het restaurant. Met een consumptie van de vereniging vooraf kan dan worden begonnen aan een heerlijk diner wat iedereen zich goed laat smaken.

En als alles en iedereen voldaan is, de laatste beetjes ijs zijn opgegeten, beginnen we aan de terugreis naar Zwolle. Een rit van een uurtje en rond half tien stoppen de bussen weer waar ze zijn begonnen, namelijk in de Eemlaan te Zwolle. en dan komt er een einde aan een leuke maar toch ook wel inspannende dag.  Bij deze wil ik, en ik denk dat ik namens iedereen spreek, het bestuur van Vepabez bedanken voor hun inzet om deze reis van de grond te krijgen.  Een compliment ook aan de chauffeurs, Rinze en Willem, die zich ook deze dag weer van hun beste kant hebben laten zien.
Wellicht tot in het najaar, misschien dat we dan nog een (klein) tripje gaan maken.

Voor meer foto’s van deze dag kunt u hier klikken.

Frans Terweel

Vor het bestuur is het prettig te weten hoe u denkt over deze reis. Wat kan er beter, wat moet zo blijven en waar zou u wellicht een volgende keer eens heen willen.  We roepen alle leden van Vepabez op om, als daar behoefte aan bestaat, het bestuur hierover te informeren. Het beste kunt u dit doen door het contactformulier in te vullen,  door hier te klikken opent u dit formulier